હસ્તપ્રત (કાવ્યસંગ્રહ) – મનોજ ખંડેરિયા

હસ્તપ્રત (કાવ્યસંગ્રહ) – મનોજ ખંડેરિયા

અનુક્રમણિકા

૧. આસ્વાદ – મશાલ અને દીવો / સુરેશ દલાલ
૨. પકડો કલમ ને કોઈ પળે એમ પણ બને / મનોજ ખંડેરિયા
૩. લાલઘૂમ તાપમાં મ્હોરતો, મસ્તીનો / મનોજ ખંડેરિયા
૪. બધાનો હોઈ શકે સત્યનો કોઈ વિકલ્પ નથી / મનોજ ખંડેરિયા
૫. આંસુ વગર હરફરવાનું દુઃખ કોને કહેવું / મનોજ ખંડેરિયા
૬. અચાનક ઘૂળમાંથી જે રીતે સિક્કો મળી આવે / મનોજ ખંડેરિયા
૭. કહે તે સ્વીકારું, શરત માત્ર એક જ / મનોજ ખંડેરિયા
૮. કાયમી સમજણની બસ રુખસદ મળે / મનોજ ખંડેરિયા
૯. એક પીળક પરોઢે બોલે છે / મનોજ ખંડેરિયા
૧૦. અવકાશ જેમ આખી અખિલાઈમાં ઊભા / મનોજ ખંડેરિયા
૧૧. અક્ષરો પડવાની જ્યાં ઘટના બની કાગળ પરે / મનોજ ખંડેરિયા
૧૨. ઇચ્છાનો સૂર્ય અસ્ત થવાની ઘડી છે આ / મનોજ ખંડેરિયા
૧૩. ઝળહળ ઝમાક ઝળહળ અજવાસ જેવું શું છે / મનોજ ખંડેરિયા
૧૪. તૂટી ગઈ સાચવણ, ખબર ન પડી / મનોજ ખંડેરિયા
૧૫. અમોને પૂછે છે અમારા જ વડવા- / મનોજ ખંડેરિયા
૧૬. બરડ-ક્યાંક બરછટ-જરી કૈંક કરડો- / મનોજ ખંડેરિયા
૧૭. વસ્યાં લોહીમાં ગામ નવસો નવ્વાણું / મનોજ ખંડેરિયા
૧૮. નિરાળું નમણું નજરાણું છે મારી બંધ મુઠ્ઠીમાં / મનોજ ખંડેરિયા
૧૯. વીંટીને શ્વાસ ફેંક્યો ને ઝીલ્યો પાછો હથેળીમાં / મનોજ ખંડેરિયા
૨૦. કમળ-સ્પર્શની થઈ અસર આંગળીમાં / મનોજ ખંડેરિયા
૨૧. ક્યાંક ને ક્યાંક પણ કળાયો નખ / મનોજ ખંડેરિયા
૨૨. સકળ જીવનની પીડા અવતરે છે આંગળીમાંથી / મનોજ ખંડેરિયા
૨૩. સકળ બ્રહ્માંડનો છે અંશ ઓછાયો હથેળીમાં / મનોજ ખંડેરિયા
૨૪. જોજન લાંબા રસ્તા ઊછળે તારી મારી વચ્ચે / મનોજ ખંડેરિયા
૨૫. રહ્યો આંસુમાં રંગ સોનેરી પ્રસરી / મનોજ ખંડેરિયા
૨૬. સતત ડ્હોળાતી ઘટનામાંથી નીતર્યા જળ સુધી પ્હોંચ્યા / મનોજ ખંડેરિયા
૨૭. અમીદ્રષ્ટિથી લીલુંછમ ઠુંઠ કીધું / મનોજ ખંડેરિયા
૨૮. શબ્દ અધિક એથી ઓપ્યો છે / મનોજ ખંડેરિયા
૨૯. આખો જન્મારો ફૂંક્યો છે / મનોજ ખંડેરિયા
૩૦. આંખ ને જીભના કરો સાટા / મનોજ ખંડેરિયા
૩૧. આ કઈ અસરમાં આપણે ભૂલા પડ્યા છીએ / મનોજ ખંડેરિયા
૩૨. વૃક્ષ ઊભું યાદ જેવું લાગે છે / મનોજ ખંડેરિયા
૩૩. ઉઘાડાં દ્વાર હો તો પણ નીકળવું ખૂબ અઘરું છે / મનોજ ખંડેરિયા
૩૪. ઝાંઝવાના હર જનમ તરતા રહ્યા / મનોજ ખંડેરિયા
૩૫. હાથ શું ઓચિંતી એવી ચીજ થઈ / મનોજ ખંડેરિયા
૩૬. મૌન ને શબ્દો વચાળે ભેદ છું / મનોજ ખંડેરિયા
૩૭. સંકોરી દે શગ હળવેથી / મનોજ ખંડેરિયા
૩૮. વાતાવરણને કારણે ઊભા રહ્યા છીએ / મનોજ ખંડેરિયા
૩૯. તળેટી જતાં એવું લાગ્યા કરે છે / મનોજ ખંડેરિયા
૪૦. તળેટીના રસ્તે શિલાલેખ વાંચું / મનોજ ખંડેરિયા
૪૧. જિંદગી જીવવા શબદ આપી- / મનોજ ખંડેરિયા
૪૨. કંઠમાં કાયમી તલબ રાખી / મનોજ ખંડેરિયા
૪૩. ઉંબરને- બારણાંને – કે ના ટોડલાને પૂછ / મનોજ ખંડેરિયા
૪૪. મજબૂરી કેવી ડાળની, બટકી ય ના શકે / મનોજ ખંડેરિયા
૪૫. આ સફર ડૂકી શ્વાસ લેવામાં / મનોજ ખંડેરિયા
૪૬. ઇજાગ્રસ્ત – સણકા- સબાકાનો માણસ / મનોજ ખંડેરિયા
૪૭. ફરતો લીલો સુક્કો માણસ / મનોજ ખંડેરિયા
૪૮. જિંદગીભર બળી રહ્યો માણસ / મનોજ ખંડેરિયા
૪૯. સપનાં ઠાંસોઠાંસ ભરેલો ફુગ્ગો માણસ / મનોજ ખંડેરિયા
૫૦. સદીમાંથી એકાદ ક્ષણ સાચવું / મનોજ ખંડેરિયા
૫૧. ન ધારેલ હો એવું જળ નીકળે / મનોજ ખંડેરિયા
૫૨. આ બધા આગળ-ની આગળ હું રહ્યો / મનોજ ખંડેરિયા
૫૩. હું સ્મરણના શ્વાસમાં ખોવાઈ જઉં / મનોજ ખંડેરિયા
૫૪. આ શબ્દો જ માયાવી છળ છે કે શું ? / મનોજ ખંડેરિયા
૫૫. આવી લીલાશનો ભરોસો શું / મનોજ ખંડેરિયા
૫૬. સંભવી છે ઊડાન ખૂણામાં / મનોજ ખંડેરિયા
૫૭. શબ્દોની મિત્રતા અને કાગળની મિત્રતા / મનોજ ખંડેરિયા
૫૮. સ્વપ્ન તો રૂની પૂણી સરખા છે / મનોજ ખંડેરિયા
૫૯. એક તાલે ચાલે જિંદગી, જાણે પરેડમાં / મનોજ ખંડેરિયા
૬૦. શબ્દને ક્યાં કોઈ કારણ હોય છે / મનોજ ખંડેરિયા
૬૧. અમસ્તી ન ધ્રૂજે સમયની સપાટી / મનોજ ખંડેરિયા
૬૨. થરથરતો દૂર થાય ન ખાલીપો તાપણે / મનોજ ખંડેરિયા
૬૩. નથી દ્વાર કે દોસ્ત ! મારી દે તાળું / મનોજ ખંડેરિયા
૬૪. અવાજોની રૂપાળી પળની વચોવચ / મનોજ ખંડેરિયા
૬૫. ના કંકર, ના ખાડા આવે / મનોજ ખંડેરિયા
૬૬. જવું ક્યાં ? જવાના સવાલો નડે છે / મનોજ ખંડેરિયા
૬૭. મને અંત-વેળા એ છળતું રહ્યું / મનોજ ખંડેરિયા
૬૮. ક્યાંથી પુદ્દ્ગલ એનું હું બાંધુ જરા / મનોજ ખંડેરિયા
૬૯. નહીં નફ્ફા કે નહીં તોટામાં / મનોજ ખંડેરિયા
૭૦. ભીંજવે એમ તારી ચાહ મને / મનોજ ખંડેરિયા
૭૧. ગત સમય નભ તોડીને નીસરી શકે / મનોજ ખંડેરિયા
૭૨. દિન ઢળે છે તને ખબર ક્યાં છે / મનોજ ખંડેરિયા
૭૩. માંડ કાપ્યો તે વળી રસ્તો ન આપ / મનોજ ખંડેરિયા
૭૪. કૈં એ રીતે સરે છે સમય તારા ખ્વાબમાં / મનોજ ખંડેરિયા
૭૫. રાત દિ’ તરતો ગઝલના રૂપમાં / મનોજ ખંડેરિયા
૭૬. સુંવાળા શ્વેત છળમાંથી અમે નીકળી નથી શકતા / મનોજ ખંડેરિયા
૭૭. ખોલતાં દ્વાર ખોલવા લાગ્યો / મનોજ ખંડેરિયા
૭૮. તારી અસરમાં સાવ અટૂલા પડી ગયા / મનોજ ખંડેરિયા
૭૯. અહીં સ્વપ્ન સાથે ઊછરવાની તકલીફ / મનોજ ખંડેરિયા
૮૦. છીએ લથબથ લથબથ ગાઢ / મનોજ ખંડેરિયા
૮૧. ભાઈ, ભલી આ અમને ભોંઠ / મનોજ ખંડેરિયા
૮૨. સ્હેજ હડસેલી ઠેલી ખોલી નાખ / મનોજ ખંડેરિયા
૮૩. ઉદય જલ ઉપર ચંદ્રનો જોઈ સામે / મનોજ ખંડેરિયા
૮૪. હવડ –વાવની જેવું ઊંડાણ ખેંચે / મનોજ ખંડેરિયા
૮૫. લખાતી પળ વિના તો સાવ ખાલી ખાલી લાગે છે / મનોજ ખંડેરિયા
૮૬. લખવું છે નામ રેત પર કોને / મનોજ ખંડેરિયા
૮૭. આંગળી જ આ ગવાહી છે / મનોજ ખંડેરિયા
૮૮. સદીઓ પૂર્વે ખોયો છે એ પારસ શોધવા માટે / મનોજ ખંડેરિયા
૮૯. આપણું તો ય આપણાથી પર / મનોજ ખંડેરિયા
૯૦. ઘટનાના કાટમાળની વચ્ચે જીવું છું હું / મનોજ ખંડેરિયા
૯૧. નભ ન્યાળવાની કોઈ ને ફુરસદ ન આંખથી / મનોજ ખંડેરિયા
૯૨. વીતેલા બાળપણનો હાથ ઝાલીને જરા નીકળો / મનોજ ખંડેરિયા
૯૩. ઝગારા મારતી પળમાં અમે ઊતરી ગયા ઊંડે / મનોજ ખંડેરિયા
૯૪. ઝીણી ઝાકળના ઝબકારા ભરું છું ખાલી ગજવામાં / મનોજ ખંડેરિયા
૯૫. મેદાનો હરિયાળાં નીરખી અમથો અમથો ખુશ થાઉં છું / મનોજ ખંડેરિયા
૯૬. ન આવ્યા જે બા’રા બરછટ અવાજો, લઈ ઊભા / મનોજ ખંડેરિયા
૯૭. જીવનના જળને ડ્હોળીને અમે ચૂપ થઈ ગયાં છીએ / મનોજ ખંડેરિયા
૯૮. વાયુ / મનોજ ખંડેરિયા
૯૯. અગ્નિ / મનોજ ખંડેરિયા
૧૦૦. પૃથ્વી / મનોજ ખંડેરિયા
૧૦૧. જળ / મનોજ ખંડેરિયા