2.22 - હે પ્રેમ પાગલ ! / રાજેન્દ્ર શાહ


સિંગાર તારે વળિ ધારવાં શાં ?
તારે કશાં નૈનનમાંહિ કાજલ !
હે પ્રેમ પાગલ !

અમૂર્ત છે, જે સ્વયમેવ સુંદર,
એ જો પ્રકાશે તવ હાર્દકેરા
પયોધરે, ને સતરંગિની પ્રભા
શી અંગ અંગે વિલસી રહેલ છે !

આ સાજ તે સૌ લજવાય : કોનું
તું યત્નથી, મુગ્ધ ! કરે સુશોભન ?
તેનું ? - કે જેના ઋજુ સ્પર્શ માત્રથી,
વિવર્ણ હો, રૂપવિહીન હો ભલે –
બની રહે ચંચલ ચિત્તમોહન?

આજે હવા કો તુજને અડી ગઈ :
તું કલ્પનાને ગગને ચડી રહી,
ક્ષણે ક્ષણે રે ક્ષિતિજો નવી કંઈ
લહે, અરે કિંતું સુચારુ સંભ્રમે
તું સૂક્ષ્મ તારું રૂપ વિસ્મરી ગઈ !

સિંગારની આ ત્યજ સૌ મથામણ
જ્યાં નેત્રમાં નેત્ર ભીનાં ભળી જતાં...
અજાણ કોઈ અનિરુદ્ધ કર્ષણે
પામી રહે હોઠ સુધા પરસ્પર....
બે અંગ કેરી મધુ-રંગ-મૂર્છના –
મહીં રહે માત્ર અનંગ ખેલતો.....

છે ધન્ય વેળા અભિસાર-મંગલ.
આભૂષણોનો ત્યહિં અંતરાય શો ?
તું પદ્મ ખીલ્યું, તવ સૌરભશ્રી –
થકી અરે ના વશ છે થનાર કો ?
શાં પુષ્પ ? શાં નૈનનમાંહિ કાજલ ?
રે છોડ,
જો સન્મુખ પ્રેમ-પાગલ !


0 comments


Leave comment