2.23 - પૂર્ણિમા નિત્ય રમ્ય / રાજેન્દ્ર શાહ


સોહે કેવી શરદ તણી આ પૂર્ણિમા સ્નિગ્ધ શાન્ત !
જેનાં ઝીલી કિરણ, જગ જોને બન્યું દૃષ્ટિ-કાન્ત.
આંહીં છે જાગ્રતિ નહિ, નહિ સુપ્તિ વા, કો તુરીય
લાધી જાણે અગમ સ્થિતિ વાણી થકી જે અકથ્ય.

આને કે’વી રજનિ ? દિન વા ? – બેઉથી યે નિરાળી
એની તેજોમય રિધ શી અંધારને રહે ઉજાળી !
ઊંચા નીચાં પુરભવન, કાસાર, ને વૃક્ષ પેલાં
દીઠેલાં તે અદીઠ સમ લાગે, અરૂપે રસેલાં.

ને વાયુની લહરિમહીં વેરાય શી મંદમંદ
તારી વેણી થકી પ્રગટતી કુંદ કેરી સુગંધ !
વ્રીડા- ઝીણી તવ મધુર વાણી અહો જાદુપૂર્ણ,
હૈયા-વ્યોમે રણઝણી છવાઈ રહી, થૈ બુલંદ.

બીજી તે શી અધિક ગરવી ? રે મને નિત્ય રમ્ય,
લાધ્યો મારી હૃદય-રતિનો સ્પર્શ જેને અનન્ય.


0 comments


Leave comment