2.40 - માયાવિની / રાજેન્દ્ર શાહ


પુ. : માયાવિની !
સ્ત્રી. : હે શઠ ?
પુ. : તેં લીધું હરી
તે આલ પાછું મુજ ભોળું અંતર.
સ્ત્રી. : ચોરી બીજાને શિર આમ સત્વર
ચડાવતાં ના લજવાય રે જરી ?
મારું મને તું દઈ દે –

પુ. : ન જાણી મેં
સલજ્જ તારાં દગની પ્રતારણા
તે વેળ.
સ્ત્રી. : તારાં સ્મિતની ન કામના
લહી શકી હું પણ....
ખોઈ મેં મને.

પુ. : રે આલ પાછું મુજ ભોળું અંતર.
સ્ત્રી. : ના આપનારું અહિં કોઈ છે રહ્યું :
એ તો પણે પિંજર તાહરે વસ્યું :
વિમુક્ત એને કર.

પુ. : જે નહિ ઘર
મારું હવે.
સ્ત્રી. : તો !?

પુ. : અસહાયતા પર
ભલે હસી લે : પણ હું તને નહિ
જવા દઉં દૂર જરાય, જે થકી –
સ્ત્રી. : પામીશ તું ફેર તને ?
પુ. : ખરેખર.
સ્ત્રી. : પુનશ્વ તો મુજને ય તારા
સાન્નિધ્યમાં પામી રહીશ ને સદા ?
પુ. : માયાવિની !
સ્ત્રી. : હે પ્રિય !
પુ. : હે સુધામય !


0 comments


Leave comment