૯૪ - અપ્રગટ અગ્નિની ગઝલ / જવાહર બક્ષી


એક અસ્તિત્વનું ધૂંધળું સ્વપ્ન છું
સ્હેજ સાકાર થાવા દે લ્હાવો મને
કાષ્ઠમાં વ્યાપ્ત અગ્નિ છું, સુપ્ત છું
કાઢ ચકમક ને દે એક તણખો મને

એક બાજુથી ક્ષણ ક્ષણ સૂસવતો પવન
કૈં ઉત્તેજનાઓથી શ્વસતો મને
બીજી બાજુથી પળ પળ આ છલકાતું જળ
સાવ રાખે પલળતો પલળતો મને

મારી ઊંડેથી આકાશ ઊઘડયા કરે
વિશ્વભર વ્યાપવા દે દિશાઓ મને
મારી માટી તસોતસ ત્વચાઓ બની
જકડી રાખ્યા કરે ભોંયભેગો મને

આગિયો કે દીવો, વીજળી કે સૂરજ
કે તને જે ગમે તે દે ચ્હેરો મને
આગ પ્રગટાવ આ લાકડામાં હવે
એક વેળા તો કર અહીંથી છુટ્ટો મને

તેજમાં કે તિમિરમાં પછી ઓગળું
પણ ઘડી બે ઘડી તો જરા ઝળહળું
કૈં કહું, સાંભળું, વેદનામાં બળું
તું ખુશીથી પછી કરજે ટાઢો મને



0 comments


Leave comment