૧૧ - અડાબીડ ભાન રે / જવાહર બક્ષી


વનમાં રહ્યાનું કેવું અડાબીડ ભાન રે
તૂટેલ વૃક્ષમાંય હું લીલેરું પાન રે

મારું તો સાવ ખાલીપણું પણ સભર સભર
તારું ભર્યા – ભર્યાપણું અઢળક વિરાન રે

ઘૂંટી લીધા છે દૂરનાં આકાશ લોહીમાં
તારું નિકટપણું ય હવે ઓરમાન રે

તું આ વિરહનાં દેશમાં રસ્તો ભૂલી જઈશ
ઊઠ્યાં છે ઠેર ઠેર અહીં તારાં નિશાન રે

જીવન તો તારી અમથી અનુપસ્થિતિનું નામ
અમથું મળીને તે કર્યું સાબિત વિધાન રે


0 comments


Leave comment