83 - રૂપજીવિનીની ગઝલ / જવાહર બક્ષી


એક અણસારનો પર્દો છે ને ઘર ખુલ્લું છે
રોજ બત્તીનો સમય* છે અને અંધારું છે

ભૂખરાં વાદળો સાથે કરો તારા – મૈત્રી
ક્યાં કોઈ ખાસ પ્રતીક્ષામાં ભીંજાવાનું છે

ખીણમાં રોજ ગબડવાનું છે ખુલ્લી આંખે
ને ફરી ટોચ સુધી એકલા ચડવાનું છે

કોઈ પછડાટ નહીં, વ્હાણ નહીં, ફીણ નહીં,
સંગે – મરમરની લહેરોમાં તણાવાનું છે

આ નગરમાં તો સબંધોના ધુમાડા જ ખપે,
અહીંયાં ઊર્મિ તો અગરબત્તીનું અજવાળું છે

*દીવા ટાણુ, બોણીનો સમય


0 comments


Leave comment