4.9 - આપણા બેનાં એક બન્યાં મન / રાજેન્દ્ર શાહ


આપણા બેનાં એક બન્યાં મન એક બની રહી વાણી,
(ત્યારે) એકબીજાથી દૂર અરે દૂર કોઈ રહ્યું શીદ તાણી ?

ક્ષણને કાજે સંધ્યાકાશે
ટકી શુક્ર તારિકા,
સીમ ભરી ભરી ગોધૂલિ ટાણે
ગાઈ રહ્યાં શુક સારિકા,
ઊછળે ત્યાં અવ અંધ-તિમિર-મૌન કેરાં પાણી,
એકબીજાથી દૂર અરે દૂર કોઈ રહ્યું શીદ તાણી ?

ક્ષણનું મિલન અરુણ-કથા,
એ જ બની પ્રિય ! ચિરવિરહની કરુણ વ્યથા.
અવની થકી આભને આરે
બાંધવો'તો એક સેતુ,
કોણ અજાણ્યા લોકથી આહીં
આવી પડ્યો પણ કેતુ ?
ઘાટ ઘડાયો ન ત્યાં મનમૂરતિ કેમ અરે નંદવાણી ?
એકબીજાથી દૂર અરે દૂર કોઈ રહ્યું શીદ તાણી ?


0 comments


Leave comment