67 - પ્રતિબિંબની ઉક્તિ / ધીરુ પરીખ


હે બિંબ,
આપણે કેટલાં નિકટ આવતાં જઈએ છીએ !

જે તારામાં છે તે બધું જ મારામાં છે –
એક મસ્તિષ્ક
બે હાથ
બે પગ
એ જ સકલ રૂપરંગ !
વાસ્તવમાં તો તું જ ઝંખે છે
મને તારામાં સમાવવા.
અને માટે તો
તું નજીક અતિ નજીક
વધુ અને એથી યે વધુ નજીક
સરતું આવે છે.

હમણાં જ એક થઈ જઈશું આપણે જાણે !
લો, આ તેં મને તારામાં સમાવી...
અરે ! પણ કોઈ આ દર્પણ તો ફોડો...!


0 comments


Leave comment