૨૫ - નથી જે કથન કે કથાથી મરાયો / અશરફ ડબાવાલા


નથી જે કથન કે કથાથી મરાયો,
એ બીડેલા હોઠે દગાથી મરાયો.

ને આરોપ શબ્દો ઉપર આવવાનો;
હું કાગળની કોરી ધજાથી મરાયો.

સમર્પ્યા મેં શ્વાસોને તારા ચરણમાં;
બધાં એમ સમજે સજાથી મરાયો.

ઉપેક્ષામાં જીવી ગયાં છે એ જીવન;
અને હું જતનની કળાથી મરાયો.

અડીખમ રહ્યો’તો જે એકલતા સામે;
એ શાયર બિચારો સભાથી મરાયો.


0 comments


Leave comment