૩૦ - પુરાની પ્રીત / મણિશંકર રત્નજી ભટ્ટ ‘કાન્ત’


સ્વરો તારા મને મીઠાં સદા લાગે વ્હાલી !
છતાં આત્મા સદા બીજા સ્વરો માગે વ્હાલી !

તને ચાહું હંમેશાં પોષતો આશા અંતર :
છતાં સંતોષ હાવાં નાં બીજા રાગે વ્હાલી !

નહીં એ છે અજાણ્યો રાગ છેક તને બાલે
સુજે તેવી સ્મૃતિ લહરી તટે વાગે વ્હાલી !

સખી ! જો સાંભળે ઉસ્તાદની કૈં એ બાની,
સુખે ભ્રમભેદ આત્મા તો બધા ત્યાગે વ્હાલી !

અને બ્રહ્માંડમાં પ્રતિશબ્દ ફેલાતાં આખર
પુરાની પ્રીત સાચી સ્વપ્નથી જાગે વ્હાલી !


0 comments


Leave comment