૨૭ - અજ્ઞાન સખા પ્રતિ / મણિશંકર રત્નજી ભટ્ટ ‘કાન્ત’


નહિ નહિ કદા તારે શબ્દે જરી લઘુતા ઘટે :
નહિ ક્યમ હજી માયાની એ તને જડતા મટે !
હૃદય પણ શું ભૂલે ? આસ્થા ડગે ? નહિ સાંભરે,
પ્રણય રસની બ્રાહ્યી’વસ્થા સખે ! ન ઘટે ખરે !

નહિ રસ, સખે ! આત્માનો એ કદાપિ કમી થતો :
રસમય લસે આત્મા તો એ ચરાચરમાં છતો !
સ્મરણ કરજે માટે, વ્હાલા ! સ્વરૂપ તણું, અને
સકલમયતા સ્થાને આવી પછી મળજે મને !


0 comments


Leave comment