૬૬ - મનોહર મૂર્તિ (કવ્વાલી) / મણિશંકર રત્નજી ભટ્ટ ‘કાન્ત’


દેવે દીધી દયા કરી કેવી મને,
અહા! મૂર્તિ મનોહર માશૂકની !
નવરંગ, પ્રફુલ્લ, ગુલાબ સમી
મૃદુ, મૂર્તિ મનોહર માશૂકની !

નયને કંઇ નૂર નવું ચલકે
વદને નવી વત્સલતા ઝલકે;
સખી! એક જ તું ગમતી ખલકે
મને, મૂર્તિ મનોહર માશૂકની!

શિરકેશ સુકોમલ સોહી રહ્યા,
સ્મિત જોઇ તારક મોહી રહ્યા;
કામધેનુ-શી બાલક દોહી રહ્યાં
તને મૂર્તિ મનોહર માશૂકની !

હૃદયે શુભ ઉજ્જવલ ભાવ ભરો,
પ્રણયામૃતની પ્રિય ધાર ધરો :
સહચાર મહીં ભવ પાર તરો,
સખી ! મૂર્તિ મનોહર માશુકની !

નવરંગ, પ્રફુલ્લ, ગુલાબ સમી
મૃદુ, મૂર્તિ મનોહર માશૂકની !
દેવે દીધી દયા કરી કેવી મને,
અહા! મૂર્તિ મનોહર માશૂકની !



0 comments


Leave comment