૨૫ - પ્રિયાને પ્રાર્થના / મણિશંકર રત્નજી ભટ્ટ ‘કાન્ત’


મને તું એક દુનિયામાં રખે ઠપકો પ્રિયે દેતી !
રહી એ એક ઠપકાની મને પરવા : રખે દેતી !

ચડ્યો સંગીતને નાદે : બન્યો ચકચૂર હું રસમાં :
તને સ્વર જો સુનાવું તો, અરે ઠપકો રખે દેતી !

નહીં એ નાદની, બાલે ! કદર કૈં પામરો સમઝે :
કદરની ના મને આશા ! કહું, બેદિલ રખે કહેતી !

ન હાવાં કાલ પણ, વ્હાલી ! જતો રસપૂર્ણ જીવનનો :
નહીં દોલત તહીં મારી : રખે કંઇ મોહમાં રહેતી !

બતાવીશ કૈંક જો કે હું તને ભવના ચમત્કારો :
ગરીબી તોય રહેવાની : રખે સહ ગર્ત્તમાં વહેતી !

કદાપિ ના શકીશ બોલી ફરીને સ્પષ્ટ આ શબ્દો :
ડુબી રસસાગરે પડતાં જતાં ઠપકો રખે દેતી !



0 comments


Leave comment