૫૨ - બાલ રુદન / મણિશંકર રત્નજી ભટ્ટ ‘કાન્ત’


પિતા ! પિતા ! જગત્પિતા ! તવ બાળકો રડે :
તવ બાલકો રડે, પિતાજી ! ધોધવા દડે ! પિતા...

મદદ કશી આપે નહીં, મોટાં તવ સંતાન :
ન્હાનાં નિર્બલ બાલકો, પિતા ! અમે હેરાન !
તવ બાલકો રડે, ને નૈને ધોધવા દડે ! પિતા.....

ન્હાનાં પણ તારાં અમે, નહિ એ કોને ભાન :
સાચું કહેતાં સાચને, દુનિયા કહે નાદાન !
તવ બાલકો રડે, ને આંસુ ધોધવા દડે ! પિતા....



0 comments


Leave comment