૧૦૦ - કાંતને સંબોધન / મણિશંકર રત્નજી ભટ્ટ ‘કાન્ત’


(રાગ ઝીંઝોટી : તાલ ત્રિતાલ)

શાં વ્હાલાં લાગે વેણ તમારાં કોડીલા કુંવરજી !

ઉછાળા મારે શૂર, તનમાં ધસે પૂર;
નૈનમાં હસે નૂર, ચિંતાઓ કરે ચૂર !

ઓ મારા પ્યારા ! મારા પ્યારા ! મારા પ્યારા !
રેલાવો રતિધારા ! ખેલાવો ખેલ સારા !
કોડીલા કુંવરજી !

અયિ સુવીર ! હૃદય કીર ! નિકટ નિર ! સુખદ તીર !
ધર ન ધીર કાં ?ધર ન ધીર કાં ? ધાર ન ધીર કાં ?

અંતરમાંના ઉમળકા શા ખોલું ? જાણો છો મરજી !
જાણો છો જી મરજી !



0 comments


Leave comment