૧૫ - ઉદગાર / મણિશંકર રત્નજી ભટ્ટ ‘કાન્ત’


(ખંડ શિખરીણી)

વસ્યો હૈયે તારે :
રહ્યો એ આધારે :

પ્રિયે, તેમાં મારે પ્રણય દુનિયાંથી નવ થયો !
નવા સંબંધોનો સમય રસભીનો પણ ગયો !

નહિ તદપિ ઉદ્વેગ મુજને :
નયન નિરખે માત્ર તુજને :

હરે દ્રષ્ટિ, વ્હાલી ! સદય મૃદુ તારીજ રુજને

સદા રહેશે એવી :
સુધાવર્ષા જેવી :

કૃતી માનું, દેવી ! ક્ષણ સકલને જીવન તણી:
પ્રમત્તાવસ્થામાં નઝર પણ નાખું જગ ભણી !



0 comments


Leave comment