૪૫ વેરવિખેર / શૂન્ય પાલનપુરી


જીવનનાં આ વેર ને ઝેર !
લાગે છે મૃત્યુનો કે’ર.

માનવ પર માનવનો કે’ર !
દુનિયામાં આ ઘોર અંધેર !

હાય ગુલામીનું માનસ !
માગો સૌ મુક્તિની ખેર.

દોણી હોય કે રામણદીપ !
બળતાં પ્રશ્ન છે ઘેરેઘેર.

મગજે મગજે ભિન્ન મતિ,
નજરે નજરે નોખો ફેર.

એ જીવનનું મૂલ્ય ન પૂછ,
અમૃત દે જે પીને ઝેર.

મિત્ર ભલેને હોય અમિત્ર !
ફૂલને શું કાંટાથી વેર ?

મૌન, રુદન, નિ:શ્વાસ, કવન,
પ્રેમ છે મારો વેરવિખેર.

ક્યાંક પ્રગટશે નૂર જરૂર,
શૂન્ય નથી જગનું અંધેર.



0 comments


Leave comment