૩૪ કારણ છે / શૂન્ય પાલનપુરી


શ્વાસે શ્વાસે નવી વિસામણ છે,
જિંદગી સર્વ દુઃખનું કારણ છે.

એકને કણ છે, એકને મણ છે,
વિશ્વનું પણ ખુદાઈ ધોરણ છે.

કૈંક તો છે વિસાત જીવનની !
કાળનો જુલ્મ શું અકારણ છે ?

રાતદિવસ સમાન લાગે છે,
કોઈની આંખનું એ કામણ છે.

એકી વખતે પ્રણયની બે આલમ,
ગ્રીષ્મ દિલમાં,નયનમાં શ્રાવણ છે.

ગમનો માર્યો શરાબ પી લઉં છું,
ઝેરનું માત્ર ઝેર મારણ છે.

ખુદ ખુદાનો છે એ જ વર્તાવો !
માનવી જાણે આંખનું કણ છે.

મારાં અશ્રુમાં દુઃખની છાંટ નથી,
પ્રેમ ને રૂપનું એ દ્રાવણ છે.

એક બિન્દુ ન થઈ શકે સિંધુ,
દેહનારી એ જ અડચણ છે.

કેમ દુનિયા સુંવાળી લાગે છે,
હોય ના હોય કોઈ નાગણ છે.

કાળ મૂકે છે ક્યારે શોરબકોર ?
મૌન ધરવામાં શૂન્ય ડહાપણ છે.



0 comments


Leave comment