૫૬ - પારિજાત / રઘુવીર ચૌધરી


લહું ના ગતિ રાત્રિની, ક્ષણો
ઠરતી આ ઝમતા તમિસ્ત્રમાં.
વિકસી નિજ સૃષ્ટિમાં રહ્યું
નભ જેવું ગૂઢ પારિજાત: ને
ખરતાં મૃદુબંધ પુષ્પનો
સુણતો સૌરભશેષ શો ધ્વનિ !
પમરે સ્વર એ સલજ્જ ત્યાં
ગ્રહવા સંનિધિ કર્ણમૂલની.

દ્રવતા અણુ પૂર્વરાગના
વિરમે કેમ અશબ્દ કંપતા ?
સ્વર એ જ ધરા પરે બધે
પથરાયો કુસુમો બની બની.
કુસુમો લય થાય કાળમાં,
પ્રસરે કેવળ શ્વેત રિક્તતા.

૧૯૬૪


0 comments


Leave comment