55 - તમસા નદીને તીરે / રઘુવીર ચૌધરી


નમું તને સૂર્ય !

તમસા નદીને
તીરે સ્ફુરેલી મુજ આદિ હૈયે
જે અંજલી વેદનાની, સમર્પું !

એ વેદના નિત્ય મને રચીને
ક્ષણે ક્ષણે શો નવજન્મ આપે !
કો સ્પંદ ઊંડે ધબકાવી જાતો,
આકારવો જે: દ્રય નેત્ર બીડી
ગોતી રહું સૌરભ તેજની હું
લયબદ્ધ શબ્દે.

હું પૃથ્વીનો અંકુર મુગ્ધ, ઊંચાં
આકાશતત્વો નીરખી પ્રફુલ્લ !
આ ભૂમિની સીમ નભે ચડીને
ખેંચી જતી દૂર સુદૂર ક્યાંયે –
જ્યાં પૃથ્વીનું આભ સમાપ્ત થૈને
પ્રારંભતું સૂર્યપ્રદીપ્ત વિશ્વ.
યોજી શકે અન્વય બેઉનો તે
વરેણ્ય હે, સંવિતસેતુ માગું.

૧૯૬૪


0 comments


Leave comment