૮૭ - પ્રેયસીનું vision અનુભવ્યાનો સાર / વિનોદ જોશી


વિમલી તારી યાદ નો બરો મૂતર્યો બાપ,
રાતે આવ્યો તાવ હૈયું ગણગણગોશલો.

અંધારામાં ઓગળે કાબૂતરાંની પાંખ,
ઠોલે લક્કડ ખોદ મારે આંગણ ઊંઘને.

મારગ કેરાં ચીંથરાં સળવળ દોડ્યાં જાય,
વિમલી તારે દેશ તાકો થઈને ઊખળે.

કૂણા હાથે સાણસી ચૂલા ઉપર ચા,
ગળ્યા પહેલાં આજ હૈયું ભરતું ઘૂંટડા.

હું ચંદનનાં લાકડા હું વિનિયાની લાશ,
મસાણ જોતો રાહ આઘેનો તું દેતવા.

હડદો તારો સામટો, અવડી ઇન્ડિપેન,
અક્ષર સૂતા આજ મડદાં થઈને યાદનાં.


0 comments


Leave comment