૭૩ - ECSTASY / વિનોદ જોશી


ઝડાફ વીજ મેઘ ડમ્મર ડિબાંગમાં સોંસરી,
ખચાક ખચખચ્ ચીરી ઝળળ ઝુમ્મરો ઊતરી.
પ્રચંડ દ્રુત ૐ ઝબાકઝબ અવાક્ ક્ષનાર્ધાર્ધમાં
ભયંકર પછાડ દૈ લપકતો ગયો, પુચ્છ લૈ
ઊડે ક્યહીં ઊંડે ઊંડે પલક ગાત્ર ફૂત્કારતો.
કડક હુડુડુમ્ ધ્રુજી ધ્રધ્રધારિત્રી સમ્ભ્રાન્ત, ને
ધમે ધમણ હાંફતા હફડ ધૂર્જટિ ઝાડવાં.
કમાન લફ લાંબી તંગ ક્ષિતિજોની ટંકારતો,
ધસે હવડ વેગ ભેખડે ભફાંગ બુચકારતો,
છળે, છળી લળે ઢળે વળી પળે પળે ઓગળે.
અચાનક ધડામ ઘુમ્મટ ખબાંગ ખાંગો થતો,
ફરે લાફક જીભ ફીણ ફીણ ચાટતી ચાટતી.
સમસ્ત ખભળાટ પુંસક ધસે, ડસે નસનસે,
થતો પ્રપ્રપ્રપાત ચૂર ચૂર માત્ર રાત્રી શ્વસે.

(કવિ શ્રી ઉશનસ્ ને અર્પણ )


0 comments


Leave comment