૨૦ - કારેલું… કારેલું / વિનોદ જોશી


કારેલું... કારેલું... મોતીડે વઘારેલું
સૈયર મોરી મેં ભોળીએ ગુલાબજાંબુ ધારેલું...

આંજું રે હું આંજું ટચલી આંગળિએ દખ આંજું,
નખમાં ઝીણાં ઝાકળ લઈને હથેળિયું ને માંજું;

વારેલું વારેલું... હૈયું છેવટ હારેલું,
કારેલું... કારેલું... મોતીડે વઘારેલું
સૈયર મોરી મેં ભોળીએ...

સૈયર સોનાવાટકડીમાં પીરસું રે સરવરિયાં,
અઢળક ડૂમો અનરાધારે ઢળી પડે મોંભરિયા;

સારેલું... સારેલું... આંસુ મેં શણગારેલું,
કારેલું... કારેલું... મોતીડે વઘારેલું;
સૈયર મોરી મેં ભોળીએ...

આંધણ ઓરું અવળાંસવળાં બળતણમાં ઝળઝળિયાં,
અડખેપડખે ભીના ભડકા અધવચ કોરાં તળિયાં;

ભારેલું... ભારેલું... ભીતરમાં ભંડારેલું,
કારેલું... કારેલું... મોતીડે વઘારેલું
સૈયર મોરી મેં ભોળીએ...


0 comments


Leave comment