૧૪ - થાંભલીનો ટેકો / વિનોદ જોશી


થાંભલીનો ટેકો ને ઓસરીની કોર
કણબી ની છોકરીએ પાળ્યો રે મોર... મોર ટહુકા કરે.

એણે પાંચીકા અમથા ઉલાળ્યા,
પછી છાતીમાં ટહુકાઓ પાળ્યા;
કાળજડું કાચું ને રેશમનો ભાર,
એનેઘેન પાંપણમાં નવસેરો હાર... હાર ઝુલ્યા કરે.

મોરપીંછાની વાત પછી ઉડી,
ઠેઠ સાતમે પતાળ જઈ બૂડી;
ઊગમણી કેડી ને આથમણાં ગીત,
નીચી તે નજરું ને ઊંચી તે ભીંત... ભીંત ઝૂર્યા કરે.

પછી ડૂમો ઓઢીને રાત સૂતી,
બેઉ આંખો અંધારામાં ખૂંતી ;
સૂનમૂન ફાનસમાં અજવાળાં કેદ
નીંદરની વારતામાં ઢાંક્યા રે ભેદ... ભેદ ખૂલ્યા કરે.


0 comments


Leave comment