૧૨ - હો… પિયુજી ! / વિનોદ જોશી


વાંકી રે કેડી ને વાંકી મોજડી
વાંકી રે પગલાંની આ વણઝાર, હો... પિયુજી !

અરડીમરડી આંખલડીમાં ભરી અબળખા ઊંચી રે,
સરવરિયાં તળિયાં લગ વીંખ્યાં મળી કમલની કૂંચી રે;

કાંઠે રે કુંજલડી કાંઠે કાગડા
કાંઠે રે એકલડી હું ભેંકાર, હો... પિયુજી !
વાંકી રે કેડી ને...

બટકણિયાં જળ વીણું ગુલાબ ને ગલગોટો રે,
અણસમજુ આંગળિયે આવે અવાવરુ પરપોટા રે;

સૂનાં રે કંકણ ને સૂના સોગઠાં
સૂનાં રે કાંઈ જીત્યાના ભણકાર, હો... પિયુજી !
વાંકી રે કેડી...

અટકળનાં ઝળઝળિયાં ઝીલી ભર્યા નજરના કૂપા રે,
ઘરવખરીમાં પડતર પીંછું અને પવન કદરૂપા રે;

ઊંચા રે અવસર ને ઊંચા ઓરતા
ઊંચા રે આ અવગતિયા અણસાર, હો...પિયુજી !
વાંકી રે કેડી ને...


0 comments


Leave comment