૧૪ - તડકી / મનોહર ત્રિવેદી


અહો, પોષની તડકી
ટેકરીએ અથડાતાં ફૂટી અંધકારની મટકી

ઢાળ ઉપરથી દિશાદિશામાં વહ્યા તેજના રેલા
ન્હાય હૂંફાળા અજવાળામાં મારગ મેલાઘેલા

વાડ્યે–વાડ્યે વાત કહેવા હવા ઘડીભર અટકી

સોનલવરણી ધૂળ આવતી, ઠેક લઈને હરણાં
પંખી લઈ કલશોર : સીમે આ ધર્યા જુઓ, પાથરણાં

તરણાંના ટાંકાથી એણે ભરી કિરણની ધડકી

પાનપાનમાં ભરી નવાઈ કાંઠે ઊભાં ઝાડ
મલકે, કારણ પૂછે લઈને એકબીજાની આડ :

તળાવથી જો નીકળ્યો સૂરજ ખોલી જળની ખડકી !
અહો, પોષની તડકી.
*

૧૯-૦૫-૨૦૦૧ / શનિ



0 comments


Leave comment