78 - પડોશીની દીકરી / મનોહર ત્રિવેદી


નહીં તેં જ....
પડોશીની દીકરીને આણું વળાવ્યું : મને પૂછ્યું’તું મેં જ

ઝાંડવાંને શું, અને એય મારા ફળિયાનાં
ઝાડવાંને શી છે સગાઈ ?
કોણ અહીં પૂજાનાં ફૂલ છાનાં ચૂંટશે ?
ને થડ પાછળ જાશે લપાઈ ?

ઓચિન્તી ઢળી ગઈ રાત આખી શેરીમાં : દીવાનાં ઝાંખાં થ્યાં તેજ

શરણાઈમાં પૂર ઊમટ્યાં ને આપમેળે
ભીંતો પણ જાય છે તણાતી
ડૂસકાંની પછવાડે ખેંચાતી જાય પછી
કેટલીયે નોંધારી છાતી

એક-એક ખડકીએ આવી પોતપોતાનાં આંસુનાં દીધાં દહેજ.
*
૩૦-૦૯-૨૦૦૮ / બુધ


0 comments


Leave comment