૩૨ - કડવું ૩૨ મું - મુમુક્ષુને સત્સંગની તૃષ્ણા / અખેગીતા (અખો)


રાગ ધન્યાશ્રી

સંતનો અતિમોટો મહિમાયજી, સીજે કારજ સ્ત્રતપસાયજી;
સંતના જશને ગીતા ગાયજી, સાધુ સેવતાં કારજ થાયજી. ૧

પૂર્વછાયા

કારજ થાય ને ગહેન પલાયે, જ્ઞાન યથાર્થ ઉપજે;
નિર્મલ નેત્ર તે કરે હરિજન, જો ભાવે સંતજનને ભજે. ૧

ભાઇ ભાવ ન ઉપજે જ્યાંહાં લગે, તૃષાવંતને જેમ તોયનો;
ભાવવિના પુંથલી-તન-જેવો, કહાબે નહી તે કોયનો. ૨

ભાઇ રતિવિના રામ નવ મળે, ખરી કીધા વિના ખેપ.
જેમ પિપાસા જાયે પાન કીધે, શું હોય કીધે જળ-લેપ. ૩

ભાઇ આદરવિણ આવે નહીં, સ્વેં આત્માનું જ્ઞાન;
સંતને સેવી કામ સાધો, સુખે પામો નિજધામ. ૪

સંત-સંગ કીધાવિના, જેહવો વનનો હોય પશુ;
ઉપજે ખપે તે વનનો વનમાં, તેહને વસ્તીનું નહિ સુખ કશું. ૫

સંત-સંગે સર્વ સમજે, પશુ ટળી થાય પાત્ર;
સંત કૃપાદૃષ્ટિ કર તો, નવપલ્લવ થાય ગાત્ર. ૬

કામ ક્રોધ લોભ મોહ તાપે, બળી રહ્યું જે મન;
તે જીવને ટાઢો થવાને, સંત તે પરજન્ય. ૭

મમતા ઘાણીએ જોતર્યા, જીવ ચઢ્યા કાળને હાથ;
તેહને સંત કૃપાદૃષ્ટિ કરીને, કાપી મૂકે નાથ. ૮

જેમ કેસરીકેરા ગંધથી, ભાઇ કરી પલાયે કોડ;
તેમ સંતકેરા શબ્દ સુણતાં, બંધન જાય બહુ મોડ. ૯

કહે અખો એ ઠામ મહોટો, ઠરવાનો છે જંતને;
ઠરી જીવ ત્યારે ઠામ બેસે, જ્યારે સેવે હરિ-ગુરુ-સંતને. ૧૦


૧. સીજે = સિધ્ધ થાય
૨. સ્ત્રતપસાયજી = મહાત્માની કૃપાથી
૩. ગહેન = ઘેન
૪. તૃષાવંતને = તરસ્યાને
૫. તોયનો = પાણીનો
૬. પુંથલી-તન = વેશ્યાના છોકરા જેવો
૭. રતિવિના = પ્રીતિવિના
૮. ખેપ = પ્રયત્ન
૯. પિપાસા = તરસ
૧૦. જળ-લેપ = પાણીને શરીરે ચોપડવું
૧૧. આદરવિણ = સત્કાર વિના
૧૨. સ્વેં = પોતાના
૧૩. નિજધામ = પોતાનું સ્વરૂપ
૧૪. પરજન્ય = વરસાદ
૧૫. કેસરીકેરા = સિંહના
૧૬. કરી = હાથી
૧૭. કોડ = કરોડ
૧૮. મોડ = નાશ પામીને




0 comments


Leave comment