૧૧૧ ગીર : માગશર સંવત ૨૦૬૬ / મનોહર ત્રિવેદી


શિયાળે ઊની લૂ વાય
પાન ખરે, ઓસરતી છાંય

બળીજળી આ ઠરશે આંખ !
થળથળ જ્યાં ચૈતર-વૈશાખ

પાંચાલી-શાં સરિતા-નીર
કોણ પૂરશે એનાં ચીર ?

નથી મારગે મ્હોર્યાં રૂપ
કેર – ખાખરા સર્વે ચૂપ

હરણાં-સસલાંની ક્યાં ઠેક ?
કલરવની આછી થૈ મ્હેક

સાવજની રૂંધાઈ ત્રાડ
સ્તબ્ધ અને સૂના સૌ પ્હાડ

અણોસરા આયારના નેસ
ખમ્મા ! વાગી ગર્યને ઠેસ !
*

૦૬-૧૨-૨૦૦૯ / રવિ