૫૦ - શૂન્યથી શાશ્વતી સુધી / શોભિત દેસાઈ


કૈં નથી દરિયો – છે મરણ ખાલી !
થાય છે, જો ! નદી – ઝરણ ખાલી.

શૂન્યથી શાશ્વતી સુધી તું છે,
એક પણ ક્યાં રહે છે ક્ષણ ખાલી.

ઝાંઝવાઓમાં જિંદગી વીતી,
આ અચાનક થયું શું ? રણ ખાલી !

સત્વની વાત તું જવા દે ને,
અર્ચના પામે છે લઢણ ખાલી !

જ્ઞાનના ઘૂંટડાઓ ગળવામાં,
થઈ ગયો આખરે અભણ ખાલી.


0 comments


Leave comment