61 - શકી / લક્ષ્મી ડોબરિયા


વાતને શરૂઆતથી ખાળી શકી,
કેમ કે હું અંતને જોઈ શકી.

આપવાની પ્યાસથી દોડી શકી,
એ નદી, દરિયા સુધી પહોંચી શકી.

કેટલી નજદીક છું મારાથી હું,
દૂર એનાથી રહી જાણી શકી.

પાનખરમાં ડાળખી સહેલાઈથી,
ત્યાગને સમભાવ સમજાવી શકી.

તર્કના હથિયાર સૌ હેઠા પડ્યા,
જે ક્ષણે હું આ હૃદય ખોલી શકી.

દર્દ, પીડા, આંસુનો આભાર કે,
હું ગઝલ સાથે મને જોડી શકી.


0 comments


Leave comment