85 - વિચાર્યું / લક્ષ્મી ડોબરિયા



હતું ઋણ આ સમયનું, એ ઉતારવા વિચાર્યું,
મેં સવાર જેવું સાંજે ફરી ઊગવા વિચાર્યું.

આ વસંતી ડાળખીનો છે પ્રભાવ મારી ઉપર,
તો વીતેલી કાલથી બસ મેં અલગ થવા વિચાર્યું.

શું વલણ જરાક બદલ્યું તો નજરમાં આવી ગઈ હું ?
આ સવાલથી મેં મારા સુધી પહોંચવા વિચાર્યું.

નથી અવગણ્યા મેં બંધન, ને જવું છે મારે આગળ,
તો નદીની જેમ સ્હેજે મેં વહી જવા વિચાર્યું.

આ ખુશી છે પાણીપોચી બધું પાર ક્યાંથી પાડે ?
એ ઉદાસી ! ભાર મારો તને આપવા વિચાર્યું.

આ દિમાગની કળાઓ બધી ખીલશે ખુલીને,
મેં હૃદયનો હાથ ઝાલી હવે ચાલવા વિચાર્યું.


0 comments


Leave comment