૧૦૪ - પરોઢ આવે / શોભિત દેસાઈ


તું ઝાકઝમાળ ! ઝળહળ !
ને હું અવાવરું સ્થળ.

બેચેન રાત આખી,
શૈયા ઉપર સળ જ સળ.

આવે પરોઢ આવે,
જાજમ બિછાવે ઝાકળ.

જીવન છે ખાસ્સું લાંબું,
ને મોતની તો એક પળ.

લાગે છે આંખ ચોખ્ખી,
વરસી ગયાં કે વાદળ ?

જે ક્ષણ તમે મળો છો,
ખોટી પડે છે અટકળ.



0 comments


Leave comment