૪૧ - Phonetic ગઝલ / નયન દેસાઈ


કળળળળળ ક્રા કડિંગ કડિંગ ક્રો ક્રો ક્રો ક્રીંચ ચક ચક કા કા,
- પવન વગરના દેશમાં ઊગ્યું માણસ નામનું જર્જર થડિયું.

સફળક સળંગ સફળક સળંગ સર વિચુ વિચુ વિચ વિચ ફટાક્
- સૂનાં હૃદયમાં અંધ ઊડે છે ઘટનાઓનું ચામાચીડિયું

લખ છેક અક્ષર ખર ખર ક થી ક્ષ ગરબડ ગડીઓ સડાક્
- લખ્યું અમારે નામ કોઈએ કોરું ને કટ્ટક પરબીડિયું.

ભોં-ડાંઉ-ડ્યૂક પટ્ પટ્ પટ્ હા હા હા હાઉ હાઉ છૂ છૂ
- ભસે સમયની વાડ પછીતે હડકાયેલું શ્વાન ખસૂડિયું

ઠક્ ચપલક ચપલક ચપલક ધડિંગ ધમ્મ ક્રૂમ ક્રૂમ આ..
- રહ્યો સબૂત માણસને એના પડછાયે ખાધું અડવડિયું

ઊં-પડખું-ઊંહ પડખું, ખોં ખોં –હાક્ થૂ ડક ટપ ટપ અહસાસ...
- નહીં મળે આ સાંજ સવારોની બીમારીનું ઓસડિયું.

ક્રીંગ... સા..., આં... જો... ડાં... રોંગ... ધપ્પ ધડાક ચ ર્ર ર્ર ર્ર ચીયું
- બની બ્હાવરી ભીંતો કાઢે અંધેરી નગરીમાં હડિયું.



0 comments


Leave comment