૩૦ - પદ - ૩૦ - જળભરિ ધરિયે કોટિક કલશજી / દયારામ


જળભરિ ધરિયે કોટિક કલશજી, તેટલા રવિ તેહેમાં હોય દરશજી;
ત્યમ સંયોગે કરીને માયજી, રૂપ બ્રહ્મનાં ઘણાં જણાયજી.' ૧

એમ સુણી વદ્યા શ્રીગુરૂ વાણીજી, 'મેં મતિ અતિ જડ જાણીજી;
સુણી તારી વાતો હાંસી આવેજી, વદતો અસંભવ લાજ અ આવેજી.' ૨

ઢાળ

પ્રતિબિંબવાદનું ખંડન

'તું લાવતો નથી લાજ મન જે, ખોટું સંભવશે કહીં;
(જો) તારા મનમાં બ્રહ્મને તો, રૂપ મૂળગું છે નહિ. ૩

વળી દર્પણ સ્થાને માયા કહી તે, માયા કપટનું નામ;
તે કપટમાં ક્યહાં અમલતા ગણો, આદર્શ કેરે ઠામ. ૪

પ્રતિબિંબ ન પડે રૂપવણ, નિર્મલ્લી વસ્તુ પાખ્ય;
પવનનું પ્રતિબિંબ કષ્ટમાં, ક્યહું પડ્યું દીઠું ભાખ્ય ? ૫

વળી તું અભેદ કહે, જ્યહાં ત્યહાં ભેદ ભાસે સત્ય.
જો તું જ તારા કહ્યાથી બંધાય છે, વણ મત્ય. ૬

એક કાચ, બીજો નર ગણે, વળી છાયા તેની ત્રીજી;
કોઈ અજ્ઞ ચોથો મળ્યો, સંગે ભ્રમણમાં મતિ ભીજી. ૭

અવયવ વિના છાયા ન સંભવ દયાપ્રીત્તમ રંચ;
સમજે ન જડ તું પણ, બને નહિ યુગલ વણ પ્રપંચ. ૮


0 comments


Leave comment