82 - ભેંકાર / ચિનુ મોદી


પાળિયાની જેમ મારી એકલતા આરડેને પાધરની જેમ તમે ચૂપ,
વીતેલી વેળમાં હું જાઉં છું સ્હેજ ત્યાં તો આંખો બે આંસુ સ્વરૂપ;
      શમણાં તો પંખીની જાત મારા વ્હાલમા
      કે ઠાલાં પાણીનો કોઈ કૂપ ? – પાળિયાની....

આંગણાંમાં પગલાંઓ અંકાયાં લાખ છતાં ઘરમાં તો ભમતો ભેંકાર,
પીપળાનાં પાંદડાઓ ખરતાં થયાં ને છતાં ડાળીને લાગ્યા કરે ભાર;
       પડઘાના પ્હાડ મને ઘેરીને બોલતા
       કે તરણાની ઓથ લઈ છૂપ. – પાળિયાની...

ચલ્લી થઈને એક તરણું હું લાવતી ને ગોઠવું છું નાનકડું નીડ,
ભ્રમણાની ભીંત ચણી ક્યાં લગ રે બેસવું, માણસ હોવાની મને ચીડ;
       આપણે અજાણી એક લાગણી ને લાગણીનાં
       ચોર્યાશી લાખ થયાં સ્તૂપ. – પાળિયાની...


0 comments


Leave comment