૩૨ - તારા વગર / ગૌરાંગ ઠાકર


સાંજ ડૂબી એકલી તારા વગર,
એટલે છે આંખ તારી તરબતર

શ્વાસ કાંટાળો ફરે છે દેહમાં,
થાય અટકાવી દઉં એની સફર.

જો પ્રતીક્ષા બારણે ટોળે વળી,
આવશે તું એમ આવી છે ખબર.

ફૂલને ઝાકળ કહે છે વાત જે,
હું તેને કહેતો રહું બસ રાતભર.

જિંદગીને વેચવા દુનિયા ફર્યો,
ચોતરફ બસ લાગણીની કરકસર.

લઈ ઉદાસી કેટલું ચાલ્યા કરે,
એકલો માણસ અને ભરચક નગર.


0 comments


Leave comment