૯ - પહેલો પ્રેમ ને પહેલો કાગળ / તુષાર શુક્લ


પહેલો પ્રેમ ને પહેલો કાગળ
ને પહેલો વરસાદ
વર્ષો વીતી જાય છતાંયે
રહે હંમેશાં યાદ

સાવ અચાનક મ્હેકે અંદર
ના જાણું કે કેમ?
રાતરાણીની સુગંધ જેવો
પહેલો પહેલો પ્રેમ
એકલા એકલા હસવું ગમતું
એકલા એકલા રડવું
પીડા પારાવાર થતી
તો ય ગમે પ્રેમમાં પડવું
અંતરના જંતરમાં વાગે મધરો મધરો નાદ

ઉંબર આગળ અટકે પગલું
હૈયું સાંભળે સાદ
લાજ મૂકી ભીંજાવા કહેતો
એ પહેલો વરસાદ
તરસી ધરતી પર વરસે છે
મન મૂકીને આભ
લીલા લીલા અક્ષરમાં
અંકાતું શુભ ને લાભ
કૈંક પલળતા વર્ષામાં
પણ ભીંજાતું એકાદ

આંખોના આકાશથી જયારે
વરસે વ્હાલનું વાદળ
ભીની માટી જેવો મ્હેકે
પ્રથમ પ્રેમનો કાગળ
કહેવાનું કૈં કેટલું હોય
ને સાથ ન આપે અક્ષર
આંખોમાં આંજેલા રૂડા
સપનાં રમતાં ઘરઘર
કમખામાં કાગળ સંતાડું
લિખિતંગ લખવા બાદ


0 comments


Leave comment