૫૪ - વેદના છે / ચંદ્રેશ મકવાણા ‘નારાજ’


કાજળનો કાટ પીને કણસ્યાની વેદના છે
આંખોમાં કંઈક વરસો ભટક્યાની વેદના છે.

ના સ્પર્શ દોસ્ત મારી અંગત અટારીઓને,
એના ખૂણેખૂણામાં સળગ્યાની વેદના છે.

સદીઓથી સાવ સૂના અસ્તિત્વના આ રણને,
અમથું જ એક તરણું અડક્યાની વેદના છે.

તાજા જ ઓરતાઓ વાવેલ ક્યારીઓમાં,
નીંદણ બની નિસાસા ફણગ્યાની વેદના છે.

છોડી દીધી શરીરે શગનીય શક્યતાઓ,
એવી ક્ષણો જ સૂરજ પ્રગટ્યાની વેદના છે.


0 comments


Leave comment