7 - મનીષા / ગની દહીંવાલા


ચાહું છું એટલી તાસીર હૃદયના કરમાં,
જેના એક સ્પર્શથી પૂરાય બધે રંગોળી,
જે રીતે સાંજના સોનાથી મઢેલા તડકા,
અવનિના અંગ પરે જાય છે પીઠી ચોળી.
***
ચાહું છું એટલું ધનભાગ્ય મને પ્રાપ્ત થજો;
કોઈનો હર્ષ મને પણ જો હસાવી જાણે,
જે રીતે ચાંદ ચકોરીને રમાડી લે છે,
જે રીતે પુષ્પ સુગંધીને વસાવી જાણે.
***
ચાહું છું કોઈમાં વિશ્વાસ મૂકી દઉં આજે,
જિંદગી કોઈનો એ રીત સહારો લઈ લે,
જે રીતે આવીને ઠલવાય હજારો મોજાં,
જેમ સાગરનો બધો ભાર કિનારો લઈ લે.
***
ચાહું છું એટલું રંગીન જીવન થઈ જાયે,
વેદિઆ મારી તબીઅતને ‘ગુલાબી’ કહી દે;
જે રીતે રાહમાં ભૂખ્યાને લથડતો જોઈ,
સજ્જનો નાક ચઢાવીને ‘શરાબી’ કહી દે.
***
ચાહું છું એટલી ખૂબી હું જીવન-દર્પણમાં,
ખામીઓ એ મહીં પોતાની, નજર આવી જાય,
જેમ પંથી કોઈ આંધીમહીં અટવાઈ જતાં,
વીજળી રાહ બતાવે અને ઘર આવી જાય.
***
ચાહું છું મારા વિચારોના વમળને લઈ ને,
શાંત સાગરમાં જઈને કોઈ પધરાવી દે,
જે રીતે બાળને માથેથી ઉતારી લોટી,
માત પાદરની નીરવતામહીં રેલાવી દે.


0 comments


Leave comment