11 - કોઈ પનિહારી / ગની દહીંવાલા


ગાય છે ને ઘૂમે છે એમ જિંદગી મારી,
રાત્રિએ દળે દળણાં, જેમ કોઈ દુખિયારી.

એમ તુજ વિચારોને ભૂલવા ચાહે છે મન,
ત્યાગની કરે વાતો જેમ કોઈ સંસારી.

રંગ એ રીતે પૂર્યા કુદરતે પતંગામાં,
જે રીતે ચિતા આગળ હો સતીને શણગારી.

પૂર્વમાં સરિત-કાંઠે એમ સૂર્ય ઊગ્યો છે,
બેડલું ગઈ ભૂલી જાણે કોઈ પનિહારી !

એ રીતે પડી આંટી મારી હસ્તરેખામાં,
ગૂંચવાઈ ગઈ જાણે જોઈને દયા મારી.

બુદ્ધિ આજ એ રીતે લાગણીને વશ થઈ ગઈ,
જઈ ઢળે ઉષા-ચરણે જેમ રાત અંધારી,

તાપ કંઈ ‘ગની’ એવો જિંદગી ખમી છે,
થઈ ગઈ છે વર્ષાની જાણે પૂર્ણ તૈયારી !


0 comments


Leave comment