૪૬ - ઊંઘરાટા પગલાં / મનુભાઈ ત્રિવેદી 'સરોદ'


કિયાં રે જવું ને કિયાં વઈ જાતાં રે
    ઊંઘરાટા પગલાં
    કિયાં રે જવું ને કિયાં વઈ જાતાં !

ફૂલ એને તેડે ને શૂળ એને તેડે;
જવું રે વનરામાં રૂડાં ફળ કેરા નેડે;
રણ કેરી રેતે રગદોળાતાં રે -
    ઊંઘરાટા પગલાં
    કિયાં રે જવું ને કિયાં વઈ જાતાં !

સર રે તેડે ને એને સરોવર તેડે;
જવું રે પિયાવે મીઠી તૃપતિના નેડે;
ખારે રે સાગર ડચકાં ખાતાં રે -
    ઊંઘરાટા પગલાં
    કિયાં રે જવું ને કિયાં વઈ જાતાં !

ઉડ઼ુગણ તેડે એને દ્યુતિકણ તેડે;
જવું રે ગગન ગોખે નૂર કેરા નેડે;
સૂના રે સૂનકારે એ અથડાતાં રે -
    ઊંઘરાટા પગલાં
    કિયાં રે જવું ને કિયાં વઈ જાતાં !

ઝબૂક દીવડો એના હૈયામાં રાજે;
નેડલે તેડે છે એને અરવ અવાજે;
સુણે ન્હૈં સરોદ એ લથડાતાં રે -
    ઊંઘરાટા પગલાં
    કિયાં રે જવું ને કિયાં વઈ જાતાં !


0 comments


Leave comment