૫૦ - ઘટની આરજૂ / મનુભાઈ ત્રિવેદી 'સરોદ'


એણે જળ રે જમુના કેરાં બહુ ભર્યા રે,
    હાવાં જળ ભરવું છે અસહ્ય;
        ઠાલાપણું નવ ગમે રે.

એણે મોહને મારેલ કાંકરી રે,
    એના કંઠે કોરાયું છે વીંધ; -
        ઠાલાપણું નવ ગમે રે.

એના મોહને મારગ આંતર્યા રે,
    એને ગોપીએ મેલ્યો અધપંથ; -
        ઠાલાપણું નવ ગમે રે.

એના અંતરિયે જાગી આરજૂ રે,
    મારું કોરી નાખો અંગે અંગ; -
        ઠાલાપણું નવ ગમે રે.

બળ્યો ઘટનો અવતાર જળે ભર્યો રે,
    મારે અંતરે પેટવો અગન; -
        ઠાલાપણું નવ ગમે રે.

હું તો હરખે ઘૂમીશ ચાચર ચોકમાં રે,
    હૈયે ગરબો થવાનો ઉમંગ; -
        ઠાલાપણું નવ ગમે રે.


0 comments


Leave comment