૪૧ - ગાનસરિત / નરસિંહરાવ દિવેટિયા


[ગરબી - 'આસો માસો શરદપુનમની રાત્ય જો.'- એ ચાલ]

જ્ય્હારે વહેતી ગાનસરિત અલબેલડી,
લહરી મીઠી લચી લચી લેતી રંગમાં,
ત્ય્હારે રૂડી આનન્દની હોડીએ ચઢી
વ્હેતો ચાલું છું હું એ સરિતરઙ્ગમાં. ૧

પછી કોયલડી ગાતી હો મૃદુ કણ્ઠથી,
કે ગંભીરું નદી ગાય શિલાસંગમાં,
કે ચૂમે તરુ પવન્લ્હેર રવ મન્દથી, -
વ્હેતો ચાલું છું હું એ સરિતતરઙ્ગમાં. ૨

પણ જ્ય્હારે એ ગાનસરિત રળિયામણી
ચાલે લલનકણ્ઠમહિંથી ઉમંગમાં,
ત્ય્હારે મુજ આનન્દહોડી ઊછળી ઘણી
વ્હેતો ચાલું હું એ સરિતતરઙ્ગમાં. ૩

ને વળી જો તે લલના મુજ હઇડામહિં
કો ઠામે કરી વાસ રહે સુખરંગમાં,
તો તો પછી ભૂલી ભાન ગાન સુણતાં તહિં
વ્હેતો ચાલું છું હું એ સરિતતરઙ્ગમાં. ૪

તો પણ, તો પણ, વ્હાલી! સુણ્ય કહું વાત હું,
કદી તવ કણ્ઠ રમે નહિં ગાન-પ્રસઙ્ગમાં,
ન ગણું એ ઊણું જ્ય્હાં લગી તુજ સાથ હું
વ્હેતો ચાલું બીજી સરતતરઙ્ગમાં. ૫

સ્મિત ગાતું તુજ નયન મીઠાં ગાતાં વળી,
ને મુખાકાન્તિ સલૂણી ગાતી ઉછરંગમાં,
ને તે સહુમાં પ્રેમગાન વ્હેતું ભળી,-
વ્હેતો ચાલું એ ગાનનદીતરઙ્ગમાં. ૬
-૦-
ટીકા
કડી ૨, ચરણ ૩. પવનની લ્હેર તરુને ચૂમે.
કડી ૫, ચરણ ૪. બીજી સરિત, - કઇ તે નીચે કડી ૬ માં બતાવ્યું છે.
-૦-


0 comments


Leave comment