૩.૨૫ - નિવૃત્ત થતા શિક્ષકનું ગીત.. / મુકેશ જોષી


     ચૉકના ટુકડાથી કંઈક તો લખું
          જરા ડસ્ટરને સ્પર્શી લઉં હજુ એક વાર
     એક એક ઓરડાની ભીંતોને જોઈ લઉં
          જોઈ લઉં બારણાં ને બારીની બા’ર
     આજનો સૂરજ આ ડૂબી જશે ને
          કંઈક ડૂબી જશે પછી ગમતી સવાર

     આજથી બાબર કે અકબરનું યુદ્ધ નહીં
          ગાંધીજી ગોળીથી ઠાર નહીં થાય
     કક્કાનું ગામ દઉં છોડી, પણ
          એકડાની આંગળી છોડતાં છાતી ભરાય
     છાતીમાં વર્ષોથી લાગણીનાં જાળાં
          હવે ખેંચવાનો એક એક તાર ...આજનો સૂરજ

     કાલે પણ છોકરાની હાજરી લેવાશે
          એક-એક છોકરો બોલશે : હાજર
     ખૂણેથી કોઈ એક ટાબરિયું બોલશે
          આજ પેલા શિક્ષક છે કેમ ગેરહાજર
     એક એક ભૂલકાને ભૂલી જવા
          વહે કેટલાયે દરિયાની ધાર ...આજનો સૂરજ

     છોકરાના કંઠોમાં પ્રાર્થનાઓ રોપી ને
          છોકરીની પાનીમાં રાસ
     આટલાં વર્ષોથી પૂનમની ચાંદની
          પળમાં કાં થઈ ગઈ અમાસ
     માંડ મેં આંસુ વળાવીને જોયું
          (તો) ઉદાસીની આખી કતાર ...આજનો સૂરજ


0 comments


Leave comment