૪૧ - ભર વસંતે પાનખરની યાદ આવે / દિનેશ કાનાણી


ભર વસંતે પાનખરની યાદ આવે,
અંધજનની આંખમાં કાં ચાંદ આવે ?

ત્યકતાના થીજી ગયેલા કંઠમાંથી,
‘આવશો ક્યારે તમે ?’ એ સાદ આવે !

સાંજ પડતર હોય છે કાયમ અહીંયા,
રોજ સાંજે માણસો બરબાદ આવે !

વાર લાગે છે અને રસ્તો જતો રહે,
ને ઉપરથી આપનો અવસાદ આવે !

આંખ ખાલી થઈ ગયેલો કોઈ કૂવો,
તોય પનિહારી અહીં એકાદ આવે !

ક્યાં વધારે કોઈ મારી માગણી છે ?
હો જરૂરી એટલો ઉન્માદ આવે.


0 comments


Leave comment