૩૪ - હાથ શું ઓચિંતી એવી ચીજ થઈ / મનોજ ખંડેરિયા


હાથ શું ઓચિંતી એવી ચીજ થઈ
આ હથેળી આયના જેવી જ થઈ

વાદળો ઘનઘોર ઘટનાનાં હતાં,
એક મનમાં પંક્તિ ઝબકી વીજ થઈ

એ ઊગ્યાની સાથ ક્ષણમાં આથમે,
વાત જે નીકળી અષાઢી-બીજ થઈ

નિત્ય અણજાણ્યાની પાછળ લઈ જતી-
જે તરસ કંઠે ઝૂલે તાવીજ થઈ

કાલ ઘન-ઘેઘૂર વડલો થઈ જશે,
શબ્દ માટીમાં પડ્યો જે બીજ થઈ



0 comments


Leave comment