૩૩ - ઝાંઝવાના હર જનમ તરતા રહ્યા / મનોજ ખંડેરિયા


ઝાંઝવાના હર જનમ તરતા રહ્યા
પ્યાસના પડઘા તો વિસ્તરતા રહ્યા

આ ત્વચાને મોગરો અડક્યા પછી-
મ્હેક જેવું રોજ ઝરમરતા રહ્યા

આંગળી વચ્ચેથી આ સરકે હવા
એમ બસ તારા સ્મરણ સરતા રહ્યા

પાનખર જુદા પડ્યાની ક્યાં વીતે ?
પર્ણ માફક શ્વાસ નિત ખરતા રહ્યા

કાળમીંઢા શબ્દના ખડકો ઉપર-
શિલ્પ પીંછાંઓથી કોતરતા રહ્યા


0 comments


Leave comment