૫૪ - સૂર્યોદય / નરસિંહરાવ દિવેટિયા


[ગરબી - આસો માસો શરદ પુન્યમની રાત્ય જો. - એ ચાલ]

જો ને પેલી દીન કુમુદિની એકલી
મુખડું નીચું ઢાળી આંસુડાં ઢાળતી;
પ્હણે ચન્દ્ર પણ પ્રિયાવિયોગે વ્યાકુળો
મન્દકાન્તિ અતિ મન્દ મન્દ પગલાં ભરે. ૧

તેજસ્વી ઓ પેલું રાતું બિમ્બ જો
ઉદયશિખરમસ્તકમણિશું શું શોભતું !
કમલિની ખીલી ખીલી હશી ધોળા કેસરે
મધુકરગુંજારે એ ગાતી ગીતડાં. ૨
-૦-
ટીકા
કડી ૧, ચરણ ૨. આંસુડાં ઢાળતી - ઝાકળ પડતાં તે
ચરણ ૩. પ્રિયા -કુમુદિની.
ચરણ ૪. અસ્ત પામતે જાણે ધીમો જતો જણાય છે.

કડી ૨, ચરણ ૧. બિમ્બ - સૂર્યનું.
ચરણ ૨. ઉદયશિખર - (સપ્તમી); મસ્તકમણિશું -૦જેવું.
ચરણ ૩-૪. કેસર તે જ હાસ, અને ગુંજાર તે ગાન.

આ સંસારમાં એકે જ વખતે એક ઠેકાણે આનન્દોત્સવ તો બીજે શોકવિલાપ - એ ધ્વનિ આ ચન્દ્રકુમુદિનીવિયોગ અને રવિકમલિની સંયોગની એકકાલીનતાથી થાય છે.
-૦-


0 comments


Leave comment